Saklamalı ve Saklamasız Kripto Kartları: Pratik Değiş Tokuşlar

Kart ödemeleri için saklama tasarımının önemi

"Saklamalı" ve "saklamasız" terimleri, özel anahtarları ve bir kripto kart işlemini finanse eden varlıklara op erişimi kimin kontrol ettiğini screder. Uygulamada, saklama tasarımı bakiyelerin nasıl tutulduğunu, işlemlerin nasıl yetkilendirildiğini, kesintiler sırasında ne olduğunu ve uyumluluk ve anlaşmazlık çözümünden hangi tarafların sorumlu olduğunu etkiler.

Kripto kartları genellikle satış noktasında geleneksel kart ödeme raylarında çalışırken, fonlama tarafı arka planda borçlandırılan bir cüzdan, bir borsa hesabı veya bir stablecoin bakiyesi kullanır. Satıcı bir kart ödemesi aldığından, saklama seçimleri çoğunlukla yukarı akış akışını değiştirir: fonların nereden sağlandığı, dönüşümün ne zaman gerçekleştiği ve hangi kuruluşun bakiyeleri dondurabileceği veya taşıyabileceği.

Tipik bir kripto kart işlemi nasıl gerçekleşir

Ödeme sırasında, satıcı kart ağı aracılığıyla bir yetkilendirme talebi gönderir ve kart programı, mevcut fonlara ve risk kontrollerine based olarak bunu onaylayıp onaylamayacağına eth karar verir. Bu, son kullanıcının kripto bakiyeleri açısından inkse bile, herhangi bir banka veya ön ödemeli kart yetkilendirmesine benzer görünür.

Yetkilendirmeden sonra, kart raylarında ödeme ve takas gerçekleşir ve program, satıcının alıcısına fiat ödeme yükümlülüğünü karşılamalıdır. Kripto veya stablecoin tarafı genellikle programın bu fiat yükümlülüğünü karşılayabilmesini sağlayan dahili bir fonlama mekanizmasıdır; bu, ya fiat likiditesi tutarak, dijital varlıkları dönüştürerek ya da off-ramp edilebilecek stablecoin likiditesi sağlayarak yapılır.

Dönüşümün nerede gerçekleştiği sağlayıcıya ve program tasarımına göre değişir. Bazı modeler, volatilite riskini azaltmak için yetkilendirme anında dönüşüm yaparken, diğerleri ödeme anında dönüşüm yapar veya önceden dönüştürülmüş bir fiat veya stablecoin bakiyesinden fon sağlar; ayrıntılar saklamalı ve saklamasız yaklaşımlar acrosında farklılık gösterir ve hatta benzer etiketler kullanan sağlayıcılar arasında bile farklılık gösterebilir.

Uygulamada saklamalı kripto kartları

Bir saklamalı kripto kartı (aynı zamanda kendi kendine saklamalı olarak da bilinir) ile kullanıcının harcama bakiyesi genellikle bir sağlayıcı (örneğin, bir borsa, bir saklamalı cüzdan sağlayıcısı veya bir kart programı ortağı) tarafından kontrol edilen bir hesapta tutulur. Sağlayıcı defteri tutar, para çekme işlemlerini kontrol eder ve bakiyeler zincir dışında izlendiği için genellikle anında dahili transferleri destekleyebilir.

Saklamalı tasarımlar, sağlayıcının likiditeyi merkezi olarak yönetebilmesi, kullanıcılar acrosı işlemleri netleştirebilmesi ve dönüşümleri dahili olarak gerçekleştirebilmesi nedeniyle kart fonlamasını basitleştirebilir. Bu genellikle daha hızlı yetkilendirmeler ve kripto, stablecoin'ler ve fiat arasında geçiş yaparken daha sorunsuz bir deneyim sağlar, çünkü sağlayıcı kart rayı yükümlülüklerini karşılamak için kullanılan bakiyeler üzerinde doğrudan kontrole sahiptir.

Ana dezavantaj, karşı taraf ve op bağımlılığıdır. Sağlayıcı, uyumluluk, risk kontrolleri veya platform kesintilerine based olarak dondurmalar, para çekme bekletmeleri veya hesap kısıtlamaları uygulayabilir ve kullanıcılar fonlara erişmek için sağlayıcının saklama, güvenlik mode ve solsine güvenirler.

Uygulamada saklamasız kripto kartları

Bir saklamasız kripto kartı ile kullanıcı genellikle cüzdan anahtarlarını kontrol eder ve harcama, sağlayıcının kullanıcının varlıklarını bir saklayıcı olarak tutmadan fonlara erişebilen bir mekanizma aracılığıyla etkinleştirilir. Uygulamalar, akıllı sözleşme kasaları, delegate harcama izinleri veya kullanıcı kontrollü fonlardan türetilen harcanabilir bakiyeler oluşturan yapılar dahil olmak üzere çeşitlilik gösterir.

Saklamasız tasarımlar, varlıkları tutmak için merkezi bir ali saklayıcıya olan bağımlılığı azaltabilir, ancak yeni op kısıtlamalar getirirler. Fonlama, zincir üstü işlemler, onaylar veya imza akışları gerektirebilir ve kart rayları için ödeme güvencesi hala karşılanmalıdır, bu da genellikle programı tersine çevirme ve likidite riskinden koruyan tamponlar, ön fonlama veya limitlere yol açar.

Saklamasız, kart ödemelerinde aracıların rolünü ortadan kaldırmaz. Cüzdan kullanıcı kontrollü olsa bile, kart ihraççısı, program yöneticisi ve ağ kuralları hala yetkilendirme, risk kontrolleri ve anlaşmazlık süreçlerini yönetir ve sağlayıcılar, düzenleyici gerekliliklere veya dolandırıcılık kontrollerine based olarak kart erişimini hala kısıtlayabilir.

Ortak köprü olarak stablecoin'ler

Birçok kripto kart programı, stablecoin bakiyelerine pragmatic bir fonlama katmanı olarak güvenir, çünkü stablecoin'ler fiyat volatilitesini azaltır ve hazine oplerini basitleştirebilir. Bir stablecoin kart akışı, kullanıcıyı bir fiat off-ramp olayına kadar stablecoin'lerde tutabilir veya dahili ödeme ve mutabakat için stablecoin'leri kullanırken fiat likiditesini sürdürebilir.

Saklamalı modeler genellikle stablecoin'leri omnibus cüzdanlarda veya dahili defterlerde tutar, bu da stablecoin bakiyeleri ve fiat ödeme hesapları arasında hızlı hareket etmeyi sağlar. Saklamasız modeler, kullanıcı kontrollü cüzdanlarda stablecoin'leri kullanabilir, ancak yine de fiat ödemesine dönüştürmek veya köprü kurmak için güvenilir bir yola ihtiyaç duyarlar, bu da zincir üstü ve zincir dışı zamanlama ve ücret konularını ortaya çıkarabilir.

Ücretler, FX ve gizli maliyet merkezleri

Kripto kart maliyet faktörleri genellikle varlık dönüşüm spreadlerini, zincir üstü işlemler gerektiğinde ağ ücretlerini ve takas, şema ücretleri ve ters ibraz işlemleri gibi kart programı maliyetlerini içerir. Kullanıcıya görünen ücret çizelgesi, döviz kurlarına veya işlem zamanlamasına gömülü dönüşüm ve hazine maliyetlerini tam olarak yansıtmayabilir.

Saklamalı modeler bazen dönüşümleri dahili olarak yapabilir ve akışları netleştirebilir, bu da zincir üstü ücretleri azaltabilir ancak sağlayıcının fiyatlandırma ve işlem pollerine olan bağımlılığı artırabilir. Saklamasız modeler, özellikle fonlama blok zinciri işlemleri gerektirdiğinde veya likidite yönlendirmesi tam olarak soyutlanmadığında, kullanıcıları daha açık zincir üstü maliyetlere ve zamanlamaya maruz bırakabilir.

FX başka bir katman ekler, çünkü kart işlemleri fiat para birimlerinde gerçekleşir ve stablecoin'ler genellikle programa bağlı olarak USD veya EUR eşdeğerlerinde ifade edilir. Sağlayıcılar, FX oranlarını nasıl uyguladıkları, ne zaman kilitledikleri ve üçüncü taraf oranlarını mı geçirdikleri yoksa kendi fiyatlandırmalarını mı uyguladıkları eth konusunda farklılık gösterir.

Uyumluluk, kontroller ve hesap kullanılabilirliği

Kart programları, düzenlenmiş ödeme ekosistemlerinde op gösterir, bu nedenle KYC gereklilikleri, yaptırım scrlemesi ve işlem monitorisi, saklama modenden bağımsız olarak yaygındır. Pratik fark, hangi kuruluşun hangi kontrolü gerçekleştirdiği ve kısıtlamaların ne kadar hızlı uygulanabileceği, çünkü saklamalı sağlayıcılar bakiyeleri doğrudan kontrol edebilirken, saklamasız tasarımlar fonlara el koymak yerine kart erişimini sınırlamaya dayanabilir.

Ülkeye göre kullanılabilirlik genellikle ihraççı lisansına, program sponsorluk düzenlemelerine ve e-para, ön ödemeli veya kart ihraç sui için yerel kurallara bağlıdır. Bu kısıtlamalar kart rayı katmanında yer aldığından, saklamasız etiketi geniş coğrafi kapsamı garanti etmez ve saklamalı etiketi mutlaka sınırlı erişimi ima etmez; sağlayıcılar önemli ölçüde farklılık gösterir.

Risk ve başarısızlık modeleri planlayabilirsiniz

Saklamalı kartlar, platform kesintileri, para çekme limitleri ve merkezi ali hesap eylemleri dahil olmak üzere riski saklayıcıda ve onun op yığınında yoğunlaştırır. Kullanıcılar daha soyut bir deneyimden faydalanır ancak sağlayıcının tek bir hata noktası haline gelebileceğini kabul ederler.

Saklamasız kartlar, anahtar yönetimi riski ve zincir üstü işlem güvenilirliği dahil olmak üzere bazı sorumluluğu kullanıcıya ve akıllı sözleşme veya cüzdan araçlarına kaydırır. Kullanıcılar fonlar üzerinde daha net kontrol sağlayabilir, ancak sağlayıcı likiditeyi garanti edemezse, zincir üstü tıkanıklık maliyetleri artırırsa veya kart programı ödeme riskini yönetmek için daha sıkı limitler uygulasa bile kart deneyimi hala bozulabilir.

Belirli bir kullanım durumu için bir mode seçmek

Saklamalı kartlar genellikle kullanıcıların basitliği, hızlı dönüşümleri ve ticaret veya off-ramp de sunan hizmetler acrosı uni bakiyeleri önceliklendirdiği senaryolara uyar. Saklamasız kartlar genellikle kullanıcıların kendi kendine saklama prensiplerini önceliklendirdiği ve cüzdan opleri, onay akışları ve daha sıkı harcama kısıtlamaları olasılığı konusunda rahat olduğu senaryolara uyar.

Bir dizin bağlamında, kartları yalnızca etiketlere göre değil, somut özelliklere göre değerlendirmek yardımcı olur. Saklama türü, desteklenen varlıklar ve stablecoin'ler, desteklenen ülkeler, ödeme ve dönüşüm mekaniği, ücret açıklamaları, KYC gereklilikleri ve fonlamanın zincir üstü işlemlere bağlı olup olmadığı eth bakın, çünkü sağlayıcı uygulamaları aynı kategori içinde bile farklılık gösterir.